Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Ψυχραιμία, παιδιά!


Tα γελοία και προκλητικά σκίτσα του Charlie Hebdo και η κακόγουστη έως εμετική σελίδα του «Γέροντα Παστίτσιου», μου προξένησαν την ίδια θλίψη. Είναι κρίμα κάποιοι να λοιδορούν τα όσια και τα ιερά κάποιων άλλων ανθρώπων.



Όμως, ακόμη μεγαλύτερη θλίψη και σκεπτικισμό προκαλούν οι αντιδράσεις στα φαινόμενα αυτά. Κι αν για κάποιες χώρες οι υπερβολικές αντιδράσεις μπορεί να αποδοθούν στην έλλειψη παιδείας, το σκοταδισμό, τον αντιαμερικανισμό, την καταπίεση και ό,τι άλλο μου διαφεύγει, τι μπορούμε να πούμε για την αντίδραση σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα;
Το αποτέλεσμα ήταν ένας νεαρός, τον οποίο παρακολουθούσαν πεντακόσια, άντε χίλια άτομα στο facebook, να γίνει γνωστός σ’ όλη την Ελλάδα.
Και να ήταν μόνο αυτός; Το Διαδίκτυο βρίθει από παρωδίες της Βίβλου, κινούμενα σχέδια και φιλμάκια με ήρωα τον Χριστό σε διάφορες σατυρικές εκδοχές κι οι καλλιτέχνες εκφράζουν με διάφορους τρόπους την περιφρόνηση τους στη θρησκεία και προκαλούν τους πιστούς, όπως για παράδειγμα ο Thierry de Cordier με τον περίφημο πίνακά του.
Θα το ξαναπώ, δεν μου αρέσει καθόλου να μου προσβάλλουν τη θρησκεία μου και τα θρησκευτικά μου σύμβολα, την πίστη μου, αλλά αν κάποιοι το κάνουν, εκτίθενται οι ίδιοι και καθόλου, μα καθόλου, δεν αγγίζουν αυτά, τα οποία λοιδορούν. Για τον λόγο αυτό οι όποιες απαγορεύσεις «...ουδέν ωφελεί, αλλά μάλλον θόρυβος γίνεται…» για να δανειστώ μια ρήση του Ευαγγελίου.
Στη χώρα μας περάσαμε από πολλά κύματα για να μπορεί ο καθένας να λέει ελεύθερα τη γνώμη του και δεν πρέπει να πισωγυρίσουμε. Στο τέλος, όπως γράφει κι ο «παθών» απ’ τη λογοκρισία Πάσχος Μανδραβέλης, «ο χρόνος, ο διάλογος και η ανθρώπινη λογική πνίγουν στη λήθη τις προσβολές και κρατούν τις χρήσιμες απόψεις»(Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26/09/2012).
«Ψυχραιμία παιδιά», όπως είναι ο τίτλος ενός παλιού άλμπουμ του Λουκιανού Κηλαηδόνη. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου